Gelukkige minuten
klik om een oordeel te geven!
Het gezwam op Radio 4 heeft als voordeel dat ik naast WDR 3 ook Klara ontdekt heb. Op laatstgenoemde zender hoorde ik afgelopen week iets wat ik wel kende, maar niet meteen kon thuisbrengen. Toen tot me doordrong dat het Mahlers lied ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ in een koorbewerking was, kwam de onuitstaanbare scherpslijper in mij onmiddellijk in opstand. Hoe durven ze! Was dat lied van zichzelf soms niet mooi genoeg? Als Gustav het voor koor bedoeld had, dan had Gustav het wel voor koor geschreven! Hoofdschuddend sloeg ik een pagina van de krant om. Het duurde misschien een minuutje voordat ik naar mijn zakdoek greep en dacht: als ik naar mijn zakdoek grijp, en ik ben niet verkouden, dan ben ik waarschijnlijk ontroerd. Sterker, ik was diep ontroerd. Nu pas luisterde ik aandachtig naar Mahlers lied in wat een prachtige bewerking bleek.
Zo is me weer eens ingepeperd dat je een kunstwerk niet tot monument moet verstarren. Een gegeven partituur kan op ontelbare manieren gespeeld worden, maar een musicus kan ook een stap verdergaan en de partituur aanpassen - als het maar met respect gebeurt. Nee, bij nader inzien is zelfs dat geen voorwaarde. Met kunst mag je spotten, net zo goed als met religieuze dogma’s. Of spotternij altijd van goede smaak getuigt is een tweede, maar kunst is niet heilig. (Toen ik de Mona Lisa in het Louvre zag, dacht ik: ik mis iets. Het was de snor van Marcel Duchamp.)
Voor alle duidelijkheid: het arrangement dat ik op de Vlaamse klassieke zender hoorde is geen profanatie van Mahler, maar een uiterst respectvolle omzetting van de hand van musicoloog Clytus Gottwald, uitgevoerd door het Octopus Ensemble onder leiding van Bart van Reyn. Vergeleken bij de gangbare uitvoeringen door zangstem en symfonieorkest verliest de koorbewerking van ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ iets aan transparantie en intensiteit, maar wint aan warmte. Het mooie is dat dit muziekstuk gratis te downloaden is op de site van Octopus. Oordeel zelf. Soms is dat internet zo gek nog niet.
Ontroering
Gustav Mahler, Clytus Gottwald, Octopus Ensemble, Bart van ReynDoor Marco Kamphuis - 18-03-2011 - 1 reactie
klik om een oordeel te geven!
Het gezwam op Radio 4 heeft als voordeel dat ik naast WDR 3 ook Klara ontdekt heb. Op laatstgenoemde zender hoorde ik afgelopen week iets wat ik wel kende, maar niet meteen kon thuisbrengen. Toen tot me doordrong dat het Mahlers lied ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ in een koorbewerking was, kwam de onuitstaanbare scherpslijper in mij onmiddellijk in opstand. Hoe durven ze! Was dat lied van zichzelf soms niet mooi genoeg? Als Gustav het voor koor bedoeld had, dan had Gustav het wel voor koor geschreven! Hoofdschuddend sloeg ik een pagina van de krant om. Het duurde misschien een minuutje voordat ik naar mijn zakdoek greep en dacht: als ik naar mijn zakdoek grijp, en ik ben niet verkouden, dan ben ik waarschijnlijk ontroerd. Sterker, ik was diep ontroerd. Nu pas luisterde ik aandachtig naar Mahlers lied in wat een prachtige bewerking bleek.
Zo is me weer eens ingepeperd dat je een kunstwerk niet tot monument moet verstarren. Een gegeven partituur kan op ontelbare manieren gespeeld worden, maar een musicus kan ook een stap verdergaan en de partituur aanpassen - als het maar met respect gebeurt. Nee, bij nader inzien is zelfs dat geen voorwaarde. Met kunst mag je spotten, net zo goed als met religieuze dogma’s. Of spotternij altijd van goede smaak getuigt is een tweede, maar kunst is niet heilig. (Toen ik de Mona Lisa in het Louvre zag, dacht ik: ik mis iets. Het was de snor van Marcel Duchamp.)
Voor alle duidelijkheid: het arrangement dat ik op de Vlaamse klassieke zender hoorde is geen profanatie van Mahler, maar een uiterst respectvolle omzetting van de hand van musicoloog Clytus Gottwald, uitgevoerd door het Octopus Ensemble onder leiding van Bart van Reyn. Vergeleken bij de gangbare uitvoeringen door zangstem en symfonieorkest verliest de koorbewerking van ‘Ich bin der Welt abhanden gekommen’ iets aan transparantie en intensiteit, maar wint aan warmte. Het mooie is dat dit muziekstuk gratis te downloaden is op de site van Octopus. Oordeel zelf. Soms is dat internet zo gek nog niet.
http://www.octopusensembles.be/download
1 Reactie op Ontroering
Hendrik
op 19-03-2011 om 18:36
Reageren
Inloggen
Wachwoord vergeten
|
|
|
 |
Marco Kamphuis | |
| Woonplaats: | Utrecht | |
| Beroep: | Schrijver | |
| Blogs: | 8 | |
Vorige posts
De grootste zonde
Het nieuwe jaar is nog maar net begonnen, en nu heb ik al weer een prachtig boek in handen: Alle gedichten van Jorge Luis Borges, een titel die hoge ogen gooide op de eindejaarslijstjes van literatuurcritici. Poëzie vertalen is een lastige,...De beloofde vrouw
Voor mijn generatie is een liefdesrelatie die een leven lang duurt een zeldzaamheid. We hebben achtereenvolgens (heel soms gelijktijdig) meerdere relaties die weken, maanden of tientallen jaren standhouden. Als we halverwege onze levensweg terugkijken op...Een en al spanning
In Leer ons stil te zitten van Tim Parks kwam ik de volgende passage tegen: ‘Als ik een schilderij of een film bekeek, probeerde ik meteen het mooie en lelijke ervan in woorden uit te drukken. Mijn geest dreunde meteen een recensie, of een...De zwangere man
Omstreeks 1300 vermeldt Marco Polo in het beroemde verslag van zijn reis naar China een eigenaardigheid van de bewoners van de provincie Jinxi: wanneer een vrouw er een kind heeft gebaard, is het haar man die veertig dagen in bed blijft liggen. Sindsdien...Seks, geen liefde
Vlak voor zijn vijftigste jaar, schrijvend aan Anna Karenina, raakte Lev Tolstoj in een diepe geestelijke crisis. Hij zocht steun in het christelijk geloof, waar hij een persoonlijke, anarchistische invulling aan gaf. De wereldberoemde auteur verwierp...» Bekijk alle posts van Marco Kamphuis (8)
Laatste reacties
Gelukkige minutenDe beloofde vrouw
5 maanden geleden door Paul
Gelukkige minuten
Een en al spanning
9 maanden geleden door VC
Gelukkige minuten
Ontroering
14 maanden geleden door Hendrik
Gelukkige minuten
Kunst kopen
15 maanden geleden door CV