'BHL - een Franse leugen'

donderdag 11 mei 2006Bernard-Henri Lévy, voorman van de jubilerende Franse nouveaux philosophes, ligt opnieuw onder vuur. Deze keer omdat hij zijn macht gebruikt om hem onwelgevallige publicaties tegen te houden.



Ook zou Lévy, of BHL voor zijn critici, door zijn contacten in de media geen kritiek van journalisten hoeven vrezen. Daarom neemt hij het in zijn romanquêtes - een melange van roman en journalistiek - niet zo nauw met de waarheid. Daar komt de kritiek op neer in BHL, une imposture française (BHL, een Franse leugen). De schrijvers zagen hun stelling - Lévy beheerst de mediamarkt -  bevestigd toen bleek dat hun boek niet bij de grote winkelketen Fnac te koop was. 'BHL is een vriend van de familie Pinault die onder meer eigenaar is van de Fnac', verklaarde Nicolas Beau, coauteur van het boek en journalist van het bekende opinieblad Nouvel Observateur.

Zij sluiten zich aan bij een stoet critici van Lévy, telg van een puissant rijke ondernemer en eigenaar van verschillende luxueuze huizen, onder meer een achttiende-eeuws paleis in Marrakech. Zijn immer ver openstaande witte overhemden, en voor wie het wil zijn huwelijk met de actrice Arielle Dombasle, geven voer aan zijn critici die hem verwijten dat hij louter een mediafilosoof is. Ook wordt Lévy verweten dat hij te nauwe banden heeft met vooraanstaande politici om nog onafhankelijk te kunnen zijn als journalist, filmmaker en filosoof - terwijl hij wel door de Franse overheid naar Afghanistan werd gestuurd met de missie om te onderzoeken hoe dat land weer opgebouwd kon worden.

Deze kritiek komt aan de vooravond van het dertigjarig jubileum (begin volgende jaar) van de nouveaux philosophes, een beweging waar Lévy sinds het eerste uur bij hoort, samen met filosofen als André Glucksmann en Pascal Bruckner. Die beweging verklaarde de oorlog aan links door de stalinistische kampen nog eens te memoreren - de Goelag Archipel was hun meest geliefde boek. 'Zij haatten het ware links', reageert de filosoof Michel Onfray, 'door dat slechts te verbinden met de Goelag'.  Sinds die tijd, gaat Onfray verder in zijn artikel uit 2004, lezen ze bij de Parti Socialiste niet meer de oude socialistische werken maar het liberale werk Democratie in Amerika van Tocqueville'.

Twee jaar later na de kritiek van Onfray schrijft Lévy zijn meest recente boek American Vertigo, waarin hij 'in het voetspoor van Tocqueville' Amerika verkent. Lévy haalde een wit voetje in de Verenigde Staten door zijn lofzang op het liberalisme en zijn 'anti-antiamerikanisme'.



Florentijn van Rootselaar